Empleamos el tiempo pasado para hablar de algo que ha sucedido en un momento específico del pasado, o para hablar de algo que ha sucedido repetidas veces.
Los verbos en noruego se puede clasificar, como en inglés, en débiles (cuando las terminaciones son añadidas a la raíz del verbo para formar los tiempos pasados) o fuertes (implicando a una vocal a cambiar la raíz, a menudo sin terminación).
Ejemplos de verbos DÉBILES en tiempo pasado:
| Jeg spiste frokost, pusset tennene og kledde på meg |
Spise - Spiste |
Pusse - Pusset |
Kle - Kledde
|
| Så prøvde jeg å vekke broren min |
Prøve - Prøvde
|
Ejemplos de verbos FUERTES en tiempo pasado:
| Jeg satt og skrev et brev til foreldrene mine |
Sitte - satt |
Skrive - Skrev
|
| Så gikk jeg på kino |
gå - gikk
|
Reglas Básicas: No se puede saber, sólo con mirar el verbo, si éste es débil o fuerte. Sin embargo, los verbos fuertes son muy pocos, por lo que conviene aprenderlos y asumir que el resto de los verbos son débiles. No existe un método de aprendizaje de los verbos fuertes, hay que memorizarlos.
A pesar de esto, la formación del tiempo pasado de los verbos débiles sigue unos patrones fáciles de reconocer. Hay cuatro terminaciones diferentes para los verbos débiles: -et, -te, -de y -dde.
Estas terminaciones se añaden siempre al tallo de la raíz verbal. Esta raíz se reconoce al quitar la vocal estresada -e al final del infinitivo, si es que la hay.
| Infinitivos
|
Raíces
|
| Spise |
Spis
|
| Pusse |
Puss
|
| Kle |
Kle
|
| Bo |
Bo
|
| Prøve |
Prøv
|
- La raíz acaba en dos consonantes. Ej.: vaske, snakke.
| Pasado: -et
|
| Presente Perfecto: Har -et
|
| Infinitivo
|
Pasado
|
Presente perfecto
|
| Vaske |
Vasket |
Har vasket
|
| Snakke |
Snakket |
Har snakket
|
- La raíz acaba en una consonante o en algunas combinaciones específicas de dos consonantes. Ej.: Like, spise, svømme, kjenne.
| Pasado: -te
|
| Presente Perfecto: Har -t
|
| Infinitivo
|
Pasado
|
Presente perfecto
|
| Like |
Likte |
Har likt
|
| Spise |
Spiste |
Har spist
|
| Spille |
Spilte |
Har spilt
|
- La raíz acaba en "-v" o en un diptongo, como "-ei". Ej.: prøve, leie, pleie.
| Pasado: -de
|
| Presente perfecto: Har -d
|
| Infinitivo
|
Pasado
|
Presente perfecto
|
| Prøve |
Prøvde |
Har prøvd
|
| Leie |
Leide |
Har leid
|
- Raíz acabada en una vocal larga. Ej.: bo, kle.
| Pasado: -dde
|
| Presente Perfecto: Har -dd
|
| Infinitivo
|
Pasado
|
Presente perfecto
|
| Bo |
Bodde |
Har bodd
|
| Kle |
Kledde |
Har kledd
|
Empleamos la voz imperativa para pedir cosas, dirigir, dar órdenes e instrucciones.
| Kom hit! |
¡Ven aquí!
|
| Sitt ned! |
¡Siéntate!
|
| Vær stille! |
¡Quédate quieto!
|
| Ta til venstre! |
¡Gira hacia la izquierda!
|
| Hjelp! |
¡Ayuda!
|
| Spis maten din! |
¡Come tu comida!
|
Reglas básicas:
En noruego, el imperativo se forma al quitar la "-e" del infinitivo, si la tiene.
| Infinitivo
|
Imperativo
|
| Spise |
Spis
|
| Ta |
Ta
|
Ejemplos de la forma imperativa:
| Infinitivo
|
Imperativo (afirmativo)
|
Imperativo (negativo)
|
| Gjøre |
Gjør det! |
Ikke gjør det! - Gjør det ikke!
|
| Snakke |
Snakk norsk! |
Ikke snakk norsk! - Snakk ikke norsk!
|
| Gå |
Gå hjem! |
Ikke gå hjem! - Gå ikke hjem!
|
Verbos reflexivos más utilizados
| Noruego
|
En español
|
| Beklage seg (over noe) |
Quejarse (de algo)
|
| Bevege seg |
Moverse
|
| Brekke seg |
Vomitar
|
| Dumme seg ut |
Hacerse el loco
|
| Ergre seg |
Enfadarse
|
| Finne seg (i noe) |
Ponerse al día (con algo)
|
| Fortone seg (som noe) |
Aparecer (como algo)
|
| Forvisse seg (om noe) |
Asegurarse (de algo)
|
| Føle seg |
Sentirse
|
| Gi seg |
Rendirse
|
| Gifte seg |
Casarse
|
| Gjemme seg |
Esconderse
|
| Glede seg (til noe) |
Esperar impacientemente (algo)
|
| Kjede seg |
Aburrirse
|
| Komme seg |
Recuperarse
|
| Legge seg |
Acostarse
|
| Lene seg (mot noe) |
Apoyarse (en algo)
|
| Merke seg (noe) |
Darse cuenta (de algo)
|
| Sette seg |
Sentarse
|
| Skamme seg (over noe) |
Tener pena (de algo)
|
| Skynde seg |
Darse prisa
|
| Snu seg (mot noen) |
Girarse (hacia alguien)
|
| Trekke seg |
Resignarse
|
| Vise seg |
Aparecerse
|
La voz pasiva se emplea cuando deseamos enfatizar una acción. A menudo no importa quién sea el que realiza la acción, ya que puede que deseemos ocultar su identidad o que ésta no sea reconocida.
| Voz activa
|
Voz pasiva
|
| Jeg vasket bilen |
Bilen ble vasket av meg
|
| Jeg bruker studiekortet som legitimasjon |
Studiekortet brukes som legitimasjon
|
Reglas básicas:
- La voz pasiva se forma con el uso del verbo auxiliar "bli" más el "participio perfecto". El participio se queda constante, mientras que "bli" aparece en diferentes tiempos.
- La voz pasiva también puede ser formada añadiendo una "-s" al infinitivo del verbo. Esta "pasiva -s" es usada comunmente después de los verbos auxiliares modales, "skal, kan, må, bør".
Verbos en Pasiva: "Bli + Participio":
| Futuro
|
Presente
|
Pasado
|
Presente perfecto
|
| Brevet vil bli skrevet |
Brevet blir skrevet |
Brevet ble skrevet |
Brevet har blitt skrevet
|
| Filmen vil bli vist |
Filmen blir vist |
Filmen ble vist |
Filmen har blitt skrevet
|
| Bilen vil bli vasket |
Bilen blir vasket |
Bilen ble vasket |
Bilen har blitt vasket
|
| Jobben vil bli gjort |
Jobben blir gjort |
Jobben ble gjort |
Jobben har blitt gjort
|
Verbos en "Pasiva -s":
| Pasiva -s con verbos auxiliares modales
|
Presente
|
| Tekstboka kan bestilles i bokhandelen |
Tekstboka bestilles i bokhandelen
|
| Hjemmeleksene må gjøres i dag |
Hjemeleksene gjøres i dag
|
| Klærne skal vaskes i morgen |
Klærne vaskes i dag
|
| Middagen bør serveres klokka fem |
Middagen serveres klokka fem
|